Onuma Vejakorn's profile-> ชี พ มี สู ญ . . . ศิ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
-> ชี พ มี สู ญ . . . ศิ ล ป ะ สิ ย า ว น า น -< |
||||||||
|
July 10 งานแยะต่อเพลงเยอะแยะ จำไม่ค่อยได้เลย
กำลังอยู่ในช่วงวุ่นวาย
วันนี้ซ้อมร้องฟ้อนม่านมงคล ทองย่อน และก้อมอญแปลง...ซ้อมเสดนั่งรอพี่เตน รอเปงชั่วโมง รอเพื่อเอามอไซด์พี่เกรซเพราะจะไปกินข้าวกัน
ตอนแรกจะไปกินนมที่พิมาน แต่กัวร้านปิดเลยไปกินข้าวต้มแทน
มีอ้อม ทาน พี่เกรซ อ.อู๋ อ.อ๊อด อ.หนุ่ย...ใจดีเลี้ยงด้วย มื้อนี้เลยอิ่มอกอิ่มใจ กินเยอะมากเลย ข้าวต้มตั้ง 3 ถ้วย
รู้สึกรัก อ.อ๊อดจัง ดูแกมีความสุขกับการทำงาน เวลาทำดูเต็มที่ อยากให้อาจารย์กลับมอบ่อยๆๆนะคะ ^_^
อาจารย์คนอื่นก็เหมือนกัน หนูชอบให้อาจารย์มาคณะ เห็นหน้าแล้วรู้สึกโลกสดใส 55+
เฮ้ออออ ปวดหัวจัง
พรุ่งนี้เรียนเสดต้องไปกรุงเทพต่อ สนุกๆๆได้นั่งรถอีกแระ
วันศุกร์พี่อ้นรับปริญญา เสาร์-อาทิตย์ไปตราดต่อ
จะได้ไปบ้านช่างทุมแล้ว อิอิ
ไปนอนดีก่า June 29 เหงาไม่ได้ปิดกั้นตัวเองนะคะพี่โท เพียงแต่กลัวววววว ตลอด...กลัวตัวเอง กลัวคนอื่น เลยไม่อยากจะคิด
แต่ว่าบางทีปากมันไวกว่าใจอ่ะ ชอบพูดแซวนั่นแซวนี่ หาเรื่องให้ตัวเอง
thanks ติ้งกะทานนะคะ ที่ยุให้ไจโกะเปิดใจ แต่ว่าอย่ามาเร่งเลย ปล่อยมันไปตามเรื่อง
ช่วงนี้เลยตกเป็นจำเลยให้ติ้งกะทานคาดโทษอยู่ตลอด 55+
กุยังไม่รุ้เล้ย ว่าน้องมันชอบกุรึป่าว พวกมึงก็แซวกันเข้าไป อีกอย่าง กุไม่ได้ชอบคนง่ายขนาดนั้นนะเว้ย คุยกันไม่ทันไรเลย
น้องเค้าก็ดูเฉยๆๆจะตายไป ใครจะไปรุ มันก็อาจจะมีคนของมันอยู่แล้ว ในสายตาที่มึงมองว่าน้องมันชอบกุ
กุก็อาจจะเป็นแค่ของเล่นของมันก็ได้
...
วันที่ 5 งานประชาสัมพันธ์คณะไปที่กาฬสินท์ ... จะได้ไปป่าวเนี่ย ไม่เหงอาจารย์ต่อเพลงเลยอ่ะ อีกแค่อาทิตย์เดียว หรือว่าไม่มีงานหว่า
วันที่ 7 มีงานแต่ง ดร.ต้อม เพื่อน อ.อู๋ ใช้วงเครื่องสาย นัดซ้อมเช้า เริ่มวันจันทร์ จะต้องต่อเพลงอีก 2 ตับ ตับนิทราชาคริส กะตับอะไรไม่รุจำชื่อไม่ได้
ช่วงปลายเดือนๆๆ มีงานสัญจร
ต้องเตรียมไปเล่นถวายมือ งานไหว้ครูที่ มมส. แล้วก็งานไหว้ครูที่ มข. <---- ยิ่งใหญ่ๆๆ
เมื่อวานไปขอ อ.อ๊อด อัดร้องเพลงทองย่อน กะมอญแปลง รอบแรกอัดแล้วบันทึกไม่ได้ อ.ก็ไม่ได้ว่าอะไร ก็ร้องให้ใหม่ ดีใจๆๆๆๆ
พอรอบ 2 อ.หนุ่ยมาเล่นระนาดด้วย โดนจิกด้วย แต่ไม่แคร์ แต่ชอบ อ.อ๊อด ไม่เหงว่าแกจะดุอะไรมากมายเลย ได้ยินมามากว่าดุ เค้าทำตัวให้ อ.ว่าเองต่างหาก
เมื่อวานไปกินข้าวโรงชาย มีน้องๆมาขอลายเซ็นต์ แบบว่าน้องมั่นใจมาก ก็ไม่ได้อยากจะให้น้องทำอะไรอย่างที่พี่ๆๆที่คณะเค้าทำหรอก
แค่เข้ามาคุยกันก็พอแล้ว นี่แบบว่าเดินเข้ามาพี่คะ ขอลายเซ็นต์คะ ให้หนูทำอะไรดีคะ บร้าไปแล้วน้องเอ๋ย ศิลปกรรมเต็มตัวเกิ๊น
แอบปลื้ม มัมมี่เหลา น่ารักดี อิอิ
ช่วงนี้เหงามากๆๆ มาช่วยทำให้ฉันหายเหงาที
:D June 19 ..เหนื่อยจังเลย
พรุ่งนี้ไปงานไหว้ครูที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด เล่นต่อยรูปกะทยอยเขมร สีบ่ทันเล้ยยยยยยยยย
แนวไม่เร็วหรอก แต่ว่าบ่ไหวเอง ด้อยฝีมือก็งี้แหละเน๊าะ
ซ้อมเยอะ จำเยอะไม่พอ
ยังจะมาท้องเสียอีก คิดแล้ว sad
เพลียเลยตู
....
มีบางคนมาว่ากุชอบเค้าแบบปลื้มดารา ก็ใช่สิ เค้าไม่ได้มองกุสักหน่อย มีแต่กุคนเดียวเท่านั้นที่คิดไป
เมื่อไหร่จะทำใจได้สักทีนะ มันก็มีความสุขดีอยู่หร๊อก เวลาได้พูดคุยกัน แต่พอคิดถึงแฟนเค้า..เท่านั้นแหละ นึกโกรธตัวเอง
เผลอใจไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย พยายามห้ามใจตัวเองตลอด แต่พอเจอหน้ามันก็อดไม่ได้ว่ะ
อย่าทำให้รุสึกดีไปกว่านี้ได้ไหม คุมตัวเองไม่ค่อยได้แล้วเด้
ทีคนเค้ามาชอบล่ะบ่สนใจ เปงไงล่ะทีนี้ โดนเลย
เฮ้อ..ไม่รู้ว่าพี่กานต์จะจริงจังแค่ไหน แต่ก็ดูเค้าจริงใจดี ไม่อยากรู้จักไปมากกว่านี้เลย กลัวว่าจะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียใจ
รึว่ากุคิดมากไปเองว่ะเนี่ย มีคนบอกให้กุลองเปิดโอกาสให้ตัวเองบ้าง แต่กุก็คิดแบบนี้ตลอดเลย ไม่อยากทำให้ใครเสียใจ
June 03 ประเพณี..เชียร์กลางสงสารน้องๆนะ เจอประธานเชียร์ว๊ากไม่พอ แล้วยังต้องมาเจอฝนตกอีก
ปีนี้เชียร์จบสวยงามกว่าปีเราอีก มีร้องเพลงมอดินแดงร่วมกันทั้งพี่และน้อง
กะว่าจะไปบูมซะหน่อย ฝนมันปรอยๆเลยไม่อยากลงไปบูม กลับหอดีก่า ยืนดูตั้ง 2 ชั่วโมง ปวดขวโคตรๆๆ
ไม่ค่อยเหงด้วยนะเนี่ย เชียร์กลางน่ะ ดูมันละคอนๆๆยังไงไม่รุ
คิดว่าเดิมทีคงทำมาดีกว่านี้ แต่พอรุ่นน้องมาเปงประธานเชียร์เอง เลยเพิ่มดีกรีความโหดเข้าไป
ว๊ากอยู่ได้ ว๊ากแบบเด็กอมมือยังรู้ว่าแกล้งด่า
แต่ทั้งๆที่รู้..ตอนอยู่ปี 1 เชียร์กลางก็เครียดเหมือนกันนะ
รำคาญอีประธานเชียร์น่ะแหละ บ้าที่สุด
อืม...ยินดีกะน้องๆกาลปพฤกษ์ช่อที่ 44 ทุกคนนะคะ
มอดินแดงยามนี้...คืนนี้....เดี๋ยวนี้คงเศร้า
เฮ้อ..พรุ่งนี้เหงทานบอกว่าต้องซ้อมร้องเพลงให้น้องๆ เตรียมเข้าเชียร์ของคณะ
หนูออนต้องไปทำหน้าที่พยาบาลซะแร้ววว เข้ากันมั่กๆๆๆ
เอาไว้เปงไงแล้วจะกลับมาหานะจ๊ะ
เจ้าบล๊อคแสนหวาน
June 02 ..ความรุสึกเหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง!!!
เจ็บจนพูดไม่ออก อธิบายความรุสึกตัวเองไม่ได้
เง้อออ..ไม่ชอบแบบนี้เลย
แต่ก็ช่างมัน..ดีกับเค้าแล้ว
เมื่อวานยืนรอคนมารับที่ศิริบุ๊ค เลยอ่านหนังสือไปพลางๆ
อ่านหนังสือของอะบุ๊ค อืม..ไปไหนจ๊ะน้องสาว (มั้ง) จำชื่อไม่ได้
เค้าว่าผุหญิงจะเปงเพศที่พยายามอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างอีกฝ่ายนึงก่อนเสมอ
ขอเถียงๆๆๆๆๆ ช้านนแหละคนนึงที่ไม่ใช่อย่างนั้น
โดนถามก่อนตลอด..ตกลงเราเปงอะไรกัน
พอโดนคำถามนี้ทีไร แม่งไม่อยากคุยต่อเลย
จะรีบมาคาดคั้นทำไมก็ไม่รุ ถ้าชอบมันก็รุเองแหละเน้อะ
ให้คุยน่ะคุยได้ แต่ถ้ามาถามความสัมพันธ์ในช่วงที่ยังไม่แน่ใจ รับรองจะเปงคำตอบที่คุณๆคิอว่าอีนี่โลเล
อ่ะนะ...นานา จิตตัง
จะคิดยังไงก็คิดไป ใจนึงก็เสียความรุสึก แต่อีกใจนึง ก็ช่างแม่ง เรื่องแค่นี้ไม่เปิดใจรับ ก็ตามใจ
เอาเรื่องเดิมๆมาพูดทำไมเนี่ยย บร้าไปแร้ว (เหงหน้าแล้วอดคิดไม่ได้)
พอ
จบ
2.20 น. ต่อๆๆ
นอนไม่หลับอ่ะ คงเปงเพราะว่านอนมามากแร้วว
ก็เมื่อวานนอนตั้งแต่ 4 ทุ่ม ตื่น 10 โมง 12 ชั่วโมงอ่ะ
พอบ่าย 3 ก็นอนอีกตื่น 5 โมงเย็น สรุปคือนอนทั้งวัน
เฮ้อ..หิว กินนมไปแก้ว ดีขึ้น
วันนี้เย็นๆ เข้าไปหาพี่รินที่บ้านสวน เอาระเบียบการประกวดศรทองไปให้
แล้วพี่รินก็ตอบแทนด้วยการเอากระโปรงพลีทให้มาตั้งหลายตัว แถมเสื้อด้วย
แต๊งหลายๆๆเจ๊
ไอ้ฟ้าไปด้วย ไปหาไอ้ตุ๊ยตุ่ย..หมาน้อยนั่นเอง
หยอกกันซะลืมเจ็บแผล เพิ่งล้มก่อนเข้าบ้านพี่ริน
ตอนนั่งคุยกัน ข้างๆบ้านพี่รินจะเปงวัด (ตอนกลางคืนคงหลอนน่าดู..O_O) เค้าเปิดเพลงเอ้ดอกคูณ
ซ้อมรำกัน จะมีบุญอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ
เพลงเข้ากับบรรยากาศมั่กๆๆ
มองไปเปงทุ่งนา แม่พี่รินเลี้ยงวัว กำลังจูงเข้าคอก มีคันแถนา สระน้ำ เสียงเพลง...รุสึกดี บ้านๆๆดี
ออนเจอพี่กอล์ฟ อีทาน บักเพียว
อืม..แต่ละคน ได้สาระหมดเลย
พี่กอล์ฟก็อย่าคิดมากล่ะกันนะ
อีทานก้ อย่าเปงเหมือนวันกินเหล้านะเว้ย กุตกใจ
บักเพียว..จุดฉนวนให้กุคิดเรื่องเพื่อน
กุยิ่งเซงๆๆกะมันอยู่
 คุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่เทคแคร์คุณเปงอย่างดี
คุณเคยเจอไหม..เพื่อนคอยรับฟังปัญหาของคุณ คอยแนะนำคุณ เปงกำลังใจให้
คุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่ขอยืมตังค์ได้ตลอดเวลา
คุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่ชวนไปไหนก็ไป
คุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่สรรหาสิ่งดีๆมาให้คุณ
คุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่เข้าใจคุณ และเค้ากับคุณก็เข้าใจกัน
ฯลฯ
แล้วคุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่มั่นใจในตัวเอง จนบางครั้งคำพูดการกระทำของหล่อนทำร้ายความรู้สึกของอีกฝ่าย
แล้วคุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่เปงอย่างข้างบน มักพูดจาข่มทับเพื่อน ก็รุว่าขำๆ แต่มันก็เจ็บนะ
แล้วคุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่คิดว่าตัวเองคิดถูกตลอด แล้วทึกทักเอาว่าคนอิ่นผิด
แล้วคุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่คิดว่าตัวเองดีจนเหยียบหัวชาวบ้าน
แล้วคุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่คอยรักษาภาพพจน์แต่ตัวเอง ทั้งๆที่บางเรื่องเพื่อนทำเพื่อต้องการปกป้องมัน
แล้วคุณเคยเจอไหม..เพื่อนที่บางทีทำให้คุณคิดว่ามันเห็นความสำคัญของเพศตรงข้ามมากกว่าอะไร
. . .
อ่านๆดูแล้วก็น่าแปลก ไม่น่าเชื่อว่าความต่างทั้งสองจะอยู่ในคนคนเดียวกัน
รายละเอียดขอไม่พูดถึงดีกว่า ไม่อยากให้มันเป็นหลักฐานทางความคิด
เพียงแค่..ตอนนี้กุเสียความรู้สึก มันไม่ใช่แค่ครั้งเดียวที่เคยเป็น หลายๆเรื่องด้วย
บอกตรงๆว่ากุกลัว กุกลัวที่จะซ้ำใจมากกว่านี้
ถึงแม้กุจะเข่ใจว่ามึงเป็นยังไง
แต่บางที การกระทำของมึง มันทำให้กุรับไม่ได้ มันแรงเกินไป
ใจกุมันไม่ได้แข็งอย่างที่มึงคิด แล้วกุก็ไม่ใจกว้างขนาดนั้นด้วย
ถ้ามึงมาอ่าน มึงก็คงเสียใจที่รู้ว่ากุคิดแบบนี้ แต่กุก็อยากให้มึงลองทบทวนดูบ้าง ว่าที่ผ่านมามันเป็นยังไง
ลองคิดดูนะ..เพื่อน
แต่ยังไงมึงก็เปงเพื่อนกุเหมือนเดิม เพียงแต่ความรุสึกตอนนี้กุอาจจะแรงๆกับมึงไปบ้าง
ที่เขียนไว้อาจจะดูแรงๆ ก็ขอโทษด้วยล่ะกัน ทั้งเจ้าตัวแร้วก็คนที่ผ่านเข้ามาอ่านมัน
มันก็แค่มุมมองมุมมองนึง อาจจะถูกจะผิด โปรดใช้วิจารณญาณก่อนตัดสินใจ เด็กอายุต่ำกว่า 13 ควรให้ผู้ปกครองชี้แนะ 55+
June 01 รับเละเมื่อวานจัดรับเละต้อนรับน้องๆ ปี 1
จะต้องไปรอรับน้องๆ ที่ศาลเจ้าพ่อมอดินแดง น้องๆไหว้เสดก็พามาที่คณะ
แล้วก้เริ่มทำกิจกรรม ก็วุ่นๆๆนะ เรื่องเสื้อผ้าน้องเนี่ย
คือจะต้องให้น้องเปลี่ยนชุด เพราะว่ามันจะต้องเปลี่ยน เสื้อผ้าที่เปลี่ยนพี่ๆ ก้จะจัดเตรียมเอาไว้ให้ ใครอ้วนก็แย่หน่อยๆๆ ขำๆๆ
ดูๆแล้วก็น่าสนุก..ปีกุไมไม่มีว่ะ
เราอยู่ซุ้มสไลเดอร์ ก็สนุก พี่ๆปีอื่นๆก็มาเล่นด้วย ช่วยกันพูดแกล้งน้อง น้องปิดตาไง พูดไห้มันกลัว
พูดถึงซุ้มอื่นไม่ได้เลย ว่าไม่รูว่ามีอะไรบ้าง พอรู้แต่ว่ามีซุ้มยิงปืน ให้น้องๆปาลูกโป่งใส่กัน
อีกซุ้มก็กลอง ละลายพฤติกรรม...แม่ง เต้นกันซ้า...
และอีกซุ้มที่รู้คือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ให้น้องกราบไหว้บูชาโดเรมอนซะงั้น อีก 2 ซุ้มไม่รู้ว่าอะไร ไม่ได้ไปประชุมด้วย เหอๆๆ ดีจิงๆ
พอบ่าย 3 โมงครึ่ง จะต้องรวมน้องๆ แล้วก็ร้องเพลงดอกศิลป์ให้น้อง รวมน้อง เก็บของ..เสดไปนึงวัน
แต่ตอนจะเก็บนี่สิ พี่แก้มบอกเล่นเลยอ้อม ปีแกไม่มี กุก็ลงมาเลยจากสไลเดอร์ เล่น 2 รอบ 2 ท่า 55+
ก็สนุกนะ แล้วคิดดูปิดตาจะสนุกขนาดไหน แต่ศอกถลอกนิดนึง
พี่ๆๆปีอื่นๆก็แกล้งกัน คือแบบพอโดนคนนึง แล้วก็ไปลากอีกคนมา โดยพี่สิงห์..แกเมาด้วยแหละ เลยฤทธิ์เยอะ โดนเกือบทั้งคณะ
แล้วตอนจะกลับยังโดนพี่สิงห์ผลักอีก..ก็ได้อีกแผลนึง ใกล้ๆแผลเดิม แสบเลยตู
พี่รินมานอนด้วย ไปเที่ยวบิ๊ฏซีกัน มีเรา พี่ริน อีทาน กะติ๊ง ไปลองใส่รองเท้ากัน อยากได้ง่ะ รอแม่ซิ้ให้ดีก่า เปลืองตังค์
พี่ที่ศูนย์ดีแทคน่ารักดี แอบปลื้มๆๆๆ
เฮ้อ..เด๋วนี้พี่กานต์โทรมาบ่อยง่ะ กลัวเค้าคิดมาก
กลัวตัวเองด้วยแหละ เผื่อพลั้งเพลอไปอ่อยเค้า 55+
เสียความรุสึกกะเพื่อน..ทั้ง..และก็...
ภาพพจน์น่ะ จะมีอะไรมัยมากมายว่ะ
ขอบใจต๊งนะค๊าบบบ ที่ให้คำแนะนำ ถึงแม้เธอจะดั้งแหมบก็ตามที
ไปมีความรักใหม่ก็ดี จะต้องไม่มายุ่งกะกุมาก
แต่อย่าเอามาเล่าได้ไหมว่ะ ก้ไม่อยากรู้
ความรักมึงดูท่าจะเจ็บอีกแร้วว ชอบเหรอว่ะ
ถ้าชอบกับความเสียใจ มึงก็ชอบไปเถอะ
แต่อย่าเอามากับกับกุ สาดดดเอ๊ย กุล่ะเบื่อ
ขนาดตัวเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง จะให้กุมาตัดสินใจชีวิตมึงได้ไงว่ะ
เง้อออ..วีนซะแร้วตู
โทษทีนะค๊าบบบ
ไปแระๆๆ ไปดูน้องๆๆปี 1 ปฐมนิเทศ พอเสดแล้วจะได้พาน้องลงทะเบียน
อีกอย่าง นัดสาวดั้งแหมบข้างบนไว้
อิอิ
May 28 รับน้องช่วงนี้เตรียมงานรับน้อง แต่ยังไม่ได้ทำหน้าที่อะไร
จริงๆๆมันก็มีอะนะ...แต่...ช่างมันเถอะ
เตรียมซุ้มรับน้องตั้งแต่วันที่ 25 ไม่ได้ไปทำซุ้ม แต่ไปเฝ้าซุ้ม อยู่ตั้งแต่เย็นจนถึงตี 1 มั้ง
แล้วตอนเช้าก็ต้องมาเปลี่ยนให้เพื่อนไปนอน ทำอย่างนี้ อยู่ 2 วัน
ไอ้บีก็มาอยู่เปงเพื่อน..ก็อยากจะรู้ว่ามาเพราะกุหรือว่าคนที่ซุ้มตรงข้าม
เมื่อวานเฝ้าวันสุดท้าย ฝนตกด้วย ข้าวของก็เปียกไปตามๆกัน ก็ยังดีที่เพื่อบีเข้ามาซุ้มพอดี เลยช่วยกันเก็บ
ทานเอาวิกมา เลยได้ลองใส่ อย่างฮา วิกสีแดง ตัดหน้าม้า ผมดัดหยิกยาวปะบ่า
เลยให้บีถ่ายรูปไว้ มันก็ไม่ยอมกดสักที มัวแต่หัวเราะ เลยถ่ายได้แค่รูปเดียว
หน้าบวมๆ ดำๆ ยิ้มกวนๆ ผมแดง 55+
รู้สึกดีกะเพื่อนหลายๆคนมากขึ้น คุยกันเรื่องเรียนตอนปี 1
สนุกดี ยังไม่ค่อยอยากกลับเลย พี่อ้นโทรมาตาม บอกมารับไปทำความสะอาดบ้าน ซะงั้น
กลับมาถึงบ้านก็กินข้าวปุ้นไป 2 จาน เล่นเน็ตแป๊บๆ แล้วไปนอน
พี่กานต์โทรมาคุยกันซะนาน ไม่รุนะ โทรมาก็คุย บ่ได้ให้ความหวังเด้อ..ขอให้คิดแบบนี้ล่ะกัน
วันนี้พี่อ้นมาปลุกแต่เช้า...จะปลุกทำไมก็ไม่รุ หนูง่วงนะ
มานั่งห่อจะเข้ช่วยกัน จะส่งไปให้พี่ตั๋ง พอไป บขส.บอกรถเพิ่งออก ให้มาอีกตอน 11.00 โมง
ส่งเสดนึกว่าจะเรียบร้อย พี่ตั๋งหาบริษัทรถไม่เจอ โทรหากันใหญ่เลย วุ่นวายเลยเน๊าะพี่
กินจนจุก กะอีแค่แกงส้ม กะข้าว 2 จาน น้ำสำรอง 2 แก้ว ไม่ได้มากเลยนะเนี่ย
เด๋วไปนอนแระ จาได้ตื่นเช้าแบบไม่เสียดายเวลานอน จิงๆๆไม่อยากตื่นเช้าเด้
แต่ว่าลืมซักผ้า จากลับพรุ่งนี้แร้ว ไปให้เห็นหน้าหน่อยเด๋วโดนไซโค
May 24 งานไหว้ครูที่กาฬสินธุ์เมื่อวานไปงานไหว้ครูที่วิทยาลัยนาฏศิลป์กาฬสินธุ์ เค้าไหว้ทั้งครูนาฏศิลป์และครูดนตรีไทย แต่ว่าแยกกันทำ
วงดนตรีที่มาเล่นก็มาจากวิทลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด ม.มหาสารคาม ชมรมขอนแก่น ร.ร.เลยพิทฯ ศิษย์เก่า และวงเจ้าภาพ
เจอน้องๆเลยพิทฯ คุยกันซ้า...
ตอนที่อยู่ในพิธีไหว้ พี่มาชาสาวสวย บอกว่าน้องเค้าจะจีบ..กลัวมีปัญหากะเพื่อน มันแอบมองไว้
เพื่อนพี่เจนก็มาคุยด้วยอีก
คนที่กุอยากให้คุย แม่งไม่มาคุย..เปงงี้ซะงั้น
เบื่อ...เหงา...กลัว...อาย...เครียด
ใครบางคน..ทำไมเดี๋ยวนี้ต้องอารมณ์ร้อยใส่ด้วยว่ะ
ทำงานมากไปเหรอ?
เครียดเหรอ?
เหนื่อยเหรอ?
คิดถึงเค้า..คนอื่นมากไปเหรอ?
โตๆกันแล้วไมไม่ควบคุมอารมณ์ว่ะ พาลคนใกล้ๆก็ซวยดิ
May 22 เรื่องของวันสองวันเรื่องเมื่อวาน...
ต่อแขกโอดจบท่อน 2 แย้ววว ดีจายย เหลืออีก 2 ท่อน
วันนี้ไอ้เท็นก็มาซ้อม..หลังจากที่มีเรื่องเข้ามา ห่างหายจากไม้ระนาดไป 3 ปี
แต่วันนี้เทอกลับมา..กลับมาเพราะเสียงดนตรีอีกครั้ง
เท็น: พี่อ้อม เท็นอยากเล่นดนตรีอีก อยากตีระนาด
เรา : ก็มาสิ บ้านเปิดตลอด พี่จะได้มีเพื่อนซ้อมเพลงด้วย
เท็น: กลัวพ่อพี่อ่ะ
เรา : ไม่ต้องกลัวหรอก เรื่องมันนานแล้ว มาเล่นเถอะ
บทสนทนา เมื่อหลายเดือนก่อน...แต่ตอนนี้เค้าก็กลับมาสู่ห้วงของดนตรีอีกครั้ง...ดีจายย
เมื่อคืนเข้ามาเขียนไม่ไหวจิงๆ เพราะไปติดใจอ่านสเปซพี่กอล์ฟ อ่านตั้งแต่ที่พี่แกเขียนจนถึงหน้าสุดท้าย
แนะนำก่อนนิดนึง พี่กอล์ฟ เปงพี่ที่คณะ ที่คณะจาเรียกกันว่า พี่สังเวียนนนนนนนนน ... พี่คนนี้แหละ
1 เดือนอันตรายของการรับน้อง โหดสุดๆกะไจโกะ (ชื่อคณะหนูเองแหละ ^____^) ด่าหนู ว๊ากหนู หน้าแก่ใส่หนู
กรูล่ะกลัววววว ... แต่หลังจากนั้น พอมีค่ายดนตรีก็ได้ไปค่ายด้วยกัน ก็ได้คุยกันมากขึ้น พี่กอล์ฟน่ารักมากเลยอ่ะ
มีอยู่ entry นึงที่อ่านแล้วชอบมากๆๆ คือคุณแม่ของพี่กอล์ฟ ได้ให้ข้อคิดพี่กลอ์ฟไว้ ลูกๆๆทั้งหลายลองอ่านดูนะคะ
ขออนุญาติพี่กอล์ฟเรียบร้อยแล้ว แต๊งหลายๆๆเน้อ
ผมยังมีแม่อยู่นะ
เรามักจะมีความรู้สึกว่าเรื่องบางเรื่องเราปรึกษาใครไม่ได้ แต่แม่เรานี่สิเป็นที่ปรึกษาได้เสมอ วันนี้ก็ได้บอกท่านไป(เพราะท่านคะยั้นคะยอเหลือเกิน) แล้วท่านก็ให้ข้อคิดมาว่า
"อย่าไปยึดติดอะไรกับมันมาก ความรักประเดี๋ยวมันก็มาเอง
ไม่ต้องไปเร่งรัด
ไม่ต้องไปตามหา
ถ้าถึงเวลา มันจะมาเอง
ถ้าคนที่เราคบหรือมองตอนนี้มันไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่อยู่วันยังค่ำ
จะไปดึง ไปรั้งเค้าไว้ไม่ได้หรอกนะ...
คำว่า 'แฟน' อย่าเพิ่งรีบใช้เลย ถ้าจะคบกันให้ใช้คำว่า
'เพื่อน'
เพราะมันจะทำให้เราอยู่ด้วยกันนาน
ไว้คุยกัน ปรับทุกข์ ปรึกษาเสมือนเพื่อนคนนึง
ถ้าหากเราคิดกันว่าเป็นแฟน ความรู้สึกที่'หึงหวง' มันมีมากกว่าคำว่า 'ห่วงใย'
อย่าไปเร่งรัดอะไรเลย ปล่อยไปตามธรรมชาติ
ถ้าเราทำดีแล้วเค้าไม่เห็นคุณค่าก็ปล่อยเค้าไป
หากต่างคนต่างไป เค้าหรือเรา
อาจจะไปหาคนที่ดีกว่าหรือเลวกว่าเอง
คิดไว้เสมอว่า...สักวันมันจะมาหาเอง"
ความรู้สึกตาสว่างทันที เราเข้าใจทันทีเลยล่ะ ขอบคุณครับ ที่ทำให้ผมรู้สึกตัวได้ ผมเองก็มีนิยามเหมือนกันนะ
"ความรักก็เหมือนการตัดผม
ผมเก่าจากไปใช้ว่าจะไม่มีเกิดขึ้นมาใหม่
ถ้าเกิดขึ้นมาใหม่ ก็ต้องค่อยดูรักษามันเอาไว้
ส่วนผมเก่า อย่าไปเสียดาย
เพราะผมก็เกิดขึ้นใหม่เรื่อยๆอยู่แล้ว
ตัดใจซะ ไม่แน่ผมใหม่อาจจะดีกว่าผมเก่าก็ได้"
....
ส่วนวันนี้...
อืม..ไม่เหงมีไร เหมือนเดิมๆ ตื่นสาย ซ้อมเพลงกะเด็กน้อย ล้างจาน
ต่อแขกโอด ท่อน 3 ได้ 1 โยน แต่ก็จำไม่ได้เท่าไหร่ เท็นก้อมาซ้อมทั้งวัน ต่อเพลงประกวดจบก็ต่อแขกลพด้วย
ติ้งโทรมาหาได้คุยกันเรื่องรับน้อง มีอบรมเอา ID CARD พรุ่งนี้ตอนเช้าที่กองกิจ
แต่เราจะไปไหมน้อ...ระหว่างไปงานไหว้ครู กะไปอบรม ทั้งๆที่หน้าที่ของตัวเองก็ล่องลอย ทำอะไรก็ไม่รุ
ผิดเอง..ที่ไม่ไปซ้อม
ผิดเอง..ที่ไม่ปฏิเสธไปแต่แรก
ผิดเอง..ที่ไม่กล้าขัดใจคนอื่น
ติ้งก็พูดไซโคตลอดทั้งรายการสนทนา...เรื่องจิง พูดอีกก็ถูกอีก
ทานออนเอ็มเลยได้คุยด้วย ไม่เหงว่าจะเครียดกะเรื่องที่เราคิด
แถมให้กำลังใจกันซะงั้น...ถ้าคนอื่นๆคิดอย่างมึงก็คงดี
คุยเรื่องแต่งแฟนซี วันที่ 27 ออกแบบชุด จัดสรรให้เสร็จสรรพ
อืม...ขอบใจมึงมากนะ
(((ทาน))) <--- กอดได้แค่ในเน็ตเนี่ยล่ะว่ะ
ชฏารัตน์...จิงๆนะที่กุเขียนบอกมึง กุเปงห่วงจิงๆๆ แถวในมอก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่ถ้ามึงร่อนไปในเมืองบ่อยๆ กุว่าไม่ดีว่ะ
แต่เอาเปงว่า 11 มิ.ย. เรามีนัดกันนะเว้ย เอาไม่มาก พอกริ่มๆๆ 55+
ให้ป๋ามึงหายป่วยเร็วๆๆนะ ลองนั่งสมาธิแผ่เมตตาจิ คนบางคนเค้าแนะนำมา
May 20 . . .มาสมัครทิ้งไว้ตั้งหลายวัน แต่ไม่ได้มาอัพซะที
ถือฤกษ์งามยามดีวันนี้ มานั่งเขียน
วันนี้ช่วยพี่อ้นทำโต๊ะจะเข้ ก้อตีๆแผ่นสแตนเลส ติดกระดาษเพื่อจะเป็นลายฉลุ
ทำตั้ง 34 อัน ตัดมาจากสิงห์ซะมากมาย ทำจะเข้หมดนี่คงรวยไปเลย
เป็นครั้งแรกที่ได้ลองฉลุโต๊ะ เคยขอทำ แต่เค้าไม่ให้ลอง บอกเสียดายใบมีด..มันแพง
ทำไปได้นิดเดียว ก็ต้องหยุด ไปซื้อของ
จริงๆแล้ว ก็ทำๆ หยุดๆ กันทั้งสองพี่น้อง
เดี๋ยวไปซื้อของ เดี๋ยวกิน เดี๋ยวหยอกไอ้ฟ้า วุ่นวายกันไปหมด
วันนี้ทำโต๊ะแค่ 3 ตัว แต่ยังไม่ได้บัคกรี ตัวหัวแร้งพัง
เลยเปลี่ยนมาใส่สายจะเข้กัน 5 ตัว ทำความสะอาดรางระนาด
เช็ดลูกฆ้อง มีหลานๆ กะเด็กๆช่วยทำ ดูเครื่องเสร็จก็ซ้อมเพลงกัน
เด็กๆ ก้อซ้อมเพลงประกวดศรทอง แล้วก็ซ้อมเพลงแขกลพบุรี ต่อถึงโสนน้อยแระ
ไปนอนดีกว่าต้องตื่นเช้าเตรียมงานสัมมนา
>> สุทิน อย่าเครียดมากนะจ๊ะ หนูเป็นห่วง ว่างๆแวะมาบ้านนะ ไปกินตำหมากหุ่งกัน
>> อีบี อย่าไปมากรัชดาน่ะ เป็นผู้หญิงมันอันตรายนะเว้ย |
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
